به گزارش «سراج24»، ثبتنام حداکثری(73میلیونی) برای دریافت یارانه خیلیها را شوکه کرد. اما پیامهای این ثبتنام و واکنش دولت به این موضوع از جهات متعدد قابل تامل است:
1- قطعا مردم بهدنبال بهبود وضعیت رفاهی و معیشتی خود هستند و تردیدی نیست که اگر یقین میداشتند با انصراف از یارانه وضعیت بهتری برای آنها رقم خواهد خورد آن گزینه را انتخاب میکردند اما پیام روشن این ثبتنام حداکثری درست یا غلط یعنی چنین اعتمادی وجود ندارد. اگرچه دولت با اعلام برنامههای خود در حوزه سلامت و... عزم خود را برای این تغییر جزم کرده بود.
2- تهدید تعیین قیمت بنزین براساس میزان انصرافیها نیز کارگر واقع نشد چرا که بارها و به دفعات رئیسجمهور محترم قبل و بعد از این تهدید از شیب ملایم بنزین سخن گفت و این یک بام و دو هوا تأثیر تهدید را نیز خنثی کرد و مردم فرض گرفتند که حتی اگر همه ثبتنام کنند بنزین شیب تند افزایش قیمت نخواهد داشت و چنین هم شد و بهرغم ثبتنام حداکثری باز هم اعلام شد که قیمت بنزین با شیب ملایم افزایش خواهد یافت.
3- بهرغم آنکه وزیر محترم اقتصاد در مجلس از شناسایی 10میلیون پردرآمد سخن گفته بود و بر قطع یارانه آنها حتی بر فرض ثبتنام تأکید کرد ، روز گذشته معاون اجرایی رئیسجمهور حتی این اقدام را منتفی دانست و این یعنی دولت تدبیر و امید در این فقره دقیقا پا جای پای دولت احمدینژاد میگذارد که در خوشبینانهترین حالت احتمالا دلیل آن را اقتضا و جبر زمانه عنوان میشود.
4- چه میشود کرد؟ 73 میلیون نفر یارانه میخواهند و تهدید به جریمه 3برابری و جمعآوری کمپینهای گوناگون و تبلیغات صداوسیما هم کارگر واقع نشد. نکته آنجاست که این موضوع الان یک معضل ملی است و نباید آن را صرفا معضل دولت فعلی تلقی کرد چرا که اگر قرار باشد این حجم از نقدینگی دوباره بهصورت مستقیم به مردم داده شود دیگر چه امیدی به رونق تولید و صنعت و بهبود اوضاع سلامت و اقتصاد میماند؟
5- بهنظر میرسد یکی از بزنگاههای مهم برای دولت همین مقطع است. جسارت در تصمیمگیری و تغییر مسیر غلط گذشته که از جمله شعارهای انتخاباتی آقای روحانی بود باید حالا به محک تجربه آید. فضای عمومی کشور هماکنون آماده است و اگر در جراحی بزرگ اقتصادی این عفونت الان درمان نشود حتما ریشه میدواند و معلوم نیست دیگر بتوان این رویه را عوض و این درد را درمان کرد.
6. شاید تحلیل آن اقتصاددان از آرای آقای روحانی را بتوان در این موضوع سنجید. رأی سلبی که محور آرای آقای روحانی بود با رأی حزبی و ایدئولوژیک تفاوتش را اینجا نشان میدهد. چرا که رأی سلبی بسیارشکننده است اما رأی حزبی و ایدئولوژیک اینگونه نیست و رأی دهندگان فرصت کافی را در اختیار منتخب خود میگذارند و با هر تصمیمی که در ظاهر به مذاق آنها خوش نیامد روی بر نمیگردانند.
7. در پایان بد نیست یکبار دیگر نظرات رئیسجمهور محترم را پیش از انتخابات و در گفتوگوی ویژه خبری شبکه 2 (ششم خردادماه92) درباره موضوع هدفمندی یارانهها مرور کنیم: «هدفمندی یارانهها حرکت قشنگی بود و مجلس از برنامه دوم و سوم بهدنبال تحقق آن بود. اما ای کاش در اجرا همانطور که مجلس تصویب کرده بود، پیش میرفت چرا که قرار بود در هدفمندیها به تولید هم برسیم. هدفمندی یارانه یعنی علامت درست به تولید دادن، هدفمندی یارانه عدالت بود و چون مصوبه مجلس و قانون است باید ادامه پیدا کند اما باید قانون را با دقت اجرا کرد و نواقص گذشته را جبران و اشکالات قبلی را رفع کرد. در دولت تدبیر و امید همراه با یارانههای نقدی، یارانههای کالایی نیز داده میشود تا اقشار ضعیف دیگر دغدغه معیشتی نداشته باشند؛ چرا که اساس اقتصاد دولت من آرامش به مردم و از بین بردن نگرانی است. دولت تدبیر و امید بهدنبال این است که آنچنان مردم را از درآمد سرشار کنند که اصلاً به یارانه 45هزار تومانی نیازی نداشته باشند. باید زندگی خوب و شغل آبرومند برای مردم افتخار باشد. صدقه گرفتن افتخار نیست بلکه صدقه دادن افتخار است؛ باید کار را به جایی برسانیم که به جای اینکه مردم دستشان را به سوی دولت دراز کنند، دولت دستش را به سوی مردم دراز کند.»/همشهری
